Það er hægt að fara ýmsar leiðir til að skreyta veggi í barnaherbergjum. Það má finna sér flotta mynd eftir Audrey Beardsley og teikna hana upp á rúðustrikaðan pappír, gera einhverja rosa útreikninga og merkja fyrir kössunum á heilan vegg, teikna upp myndina á vegginn og mála svo alla myndina og blúnduverkið af mikilli nákvæmni. Það er ekki eins og Beardsley hafi teiknað einhverja broskalla, sko. Þetta gerði Anna systir á vegginn í sínu herbergi í kringum sjötíu og eitthvað. Seinna svaf ég í þessu herbergi og sofnaði iðulega út frá því að telja punktana í munstrinu á veggnum við rúmið.
Þetta er sem sagt ein leið. En eftir mikla umhugsun, þegar mér fannst vanta eitthvað skraut á veggina hjá Hildigunni í gær, ákvað ég að fara ekki rúðustrikuðu leiðina í þetta sinn, og keypti bara sjálflímandi myndir í Tiger. Ansi krúttlegt svo sem en ég veit ekki hversu örvandi það er fyrir listrænt uppeldi Hildigunnar…
Birta á Facebook
…sem er skínandi hrein…segir í laginu. Hildigunnur fór til tannlæknis í gær og var afskaplega dugleg, engar holur sjáanlegar og hún fékk dómaraflautu í verðlaun. Það er erfitt að forðast sætindin sem eru í öllu og um allt (gilda samt ekki aðrar reglur um fullorðna?) en Hildigunnur veit alveg hvað sykurinn er vondur fyrir tennurnar og er ekki með neinn uppsteit þegar við burstum í henni tennurnar. Mætti samt standa meira kyrr. 
Birta á Facebook
Helgin framundan og væntanlega verður hún fín og góð, ekkert planað nema döðlukökubakstur (og Lost auðvitað) - um að gera að mæta í kaffi á Njálsgötuna. Hildigunnur heimtar hamborgara í matinn í kvöld og kannski verður orðið við því, grænmetisbollurnar og -naggarnir í gær slógu ekki beinlínis í gegn hjá ungu kynslóðinni. Dæturnar sem hér prýða mynd eru báðar dálítið kvefaðar en ekkert alvarlega. Ég sjálf orðin kolstífluð en það er gott fyrir frönsku nefhljóðin - best að prófa: Un enfant…
Birta á Facebook
Nú er sjens að fá lánaðar jólabækur á söfnunum og ég er búin að hesthúsa tvær: Hið fullkomna landslag eftir Rögnu Sigurðardóttur og Karlsvagninn eftir Kristínu Marju. Ég var nokkuð ánægð með landslagið, sem fjallar um falsað málverk og söguna á bakvið það en líka þær fyrirframgefnu hugmyndir sem við fáum um fólk , hvernig “fronturinn” getur blekkt og raunveruleikinn allur annar á bakvið. Vel skrifuð og bara nokkuð spennandi á köflum - að vísu kemur við sögu unglingur frá brotnu heimili og sú saga er dálítið á skjön við allt og á köflum er hlaupið yfir hluti í miklum spretti, en gott stöff engu að síður. Karlsvagninn er líka góður lestur þar sem uppeldi á börnum er aðalefnið, og margt athyglisvert í því en eitthvað fannst mér söguþráðurinn trosna í lokin og höfundur ekki alveg með það á hreinu hvaða persónu eða þema ætti að fylgja eftir, svo endirinn varð losaralegur. Svo var ég að glugga í yfirlitsrit um konkretljóð sem heitir því frábæra nafni, “Af steypu” (eða Afsteypu?), margt áhugavert og líka margt ótrúlega steikt og steypt.
Annars eru allar bækur settar til hliðar núna, fékk mynd til að texta og svo bíður fyrsti þátturinn af Lost!!!!!!!!!!
Birta á Facebook
Bókabúðir eru stórhættulegir staðir þessa dagana. Öll borð eru drekkhlaðin bókum á spottprís og manni langar í allt. Ég féll fyrir freistingunum um daginn og náði mér í þessar í Eymundsson - eina “deco”bók, eina um Kandinsky og eina um Duchamp. Búin að blaða í bókinni um Duchamp, margt hef ég lesið um hann en einhvern veginn gengur hann öllum gagnrýnendum úr greipum, hann er háll sem áll. Ég man ekki hvað ég stóð lengi fyrir framan eitt verk eftir hann í MoMa, þeim mikla fræga stað, og botnaði ekki neitt í neinu en svakalega var það flott. Maður þyrfti að gera sér pílagrímsferð til listasafnsins í Fíladelfíu, þar er víst meiriparturinn af öllu sem hann gerði. Duchamp sagði einu sinni: “Ég hef þvingað mig til að vera í mótsögn við sjálfan mig svo ég haldi mig ekki við eigin smekk.”
Birta á Facebook
Nú tala allir í nafnhætti, það er allt að gerast “núna” (”menn eru að byggja húsið”) en um daginn heyrði Grétar nokkuð sem toppaði þetta alveg. Hann var í skólanum og þar eru auðvitað meirihlutinn í yngri kantinum, nýskriðinn úr menntaskóla. Einhverjir strákar voru að halda fyrirlestur, gott ef ekki um lagnir, og eitthvað vantaði upp á með þær. Þá sagði einn þeirra: “Það er alltaf búið að ætla að gera þetta”.
Birta á Facebook
Við fórum í heilmikið sammenkomst í gær upp á Holti, mamma varð 77 ára og í tilefni þess og þorrans voru Anna og Guðný búnar að græja þorramat og ég desert og svo mætti allt slektið og borðaði saman. Það vantaði bara Óla og Jóhönnu til að allur Kelduhvammsboginn væri mættur og ekki oft sem t.d. yngstu meðlimir hittast, nýjustu nýtt eins og Haraldur Breki 15 mán. og Matthildur 18 mán. sem eltu eldri stelpurnar, Ingibjörgu og Hildigunni, út um allt (”hann nær okkur aldrei!”). Á sama tíma var einhver handboltaleikur í sjónvarpinu og þar sem mikill handboltaáhugi er í fjölskyldunni þá voru menn sem límdir við skjáinn, eins og sjá má hér að ofan. Afmælisbarnið er að vísu hvergi að sjá á þessum myndum en hún var bráðlukkuleg með þetta allt saman.
Birta á Facebook
Bóndadagsdekrið mikla varð eiginlega hálfgert klúður. Allt í einu var dagurinn runninn upp og ég algerlega hugmyndasnauð. Þar sem ég er nú ekki mikill kokkur þá ákvað ég að stytta mér leið og kaupa af mikilli alúð og umhyggju eitthvað tilbúið og gott. Ætlaði að prófa eitthvað nýtt og tékka á Eldhrímni, nýja staðnum sem er undir perskneskum áhrifum. En þegar ég mætti á staðinn var barasta allt uppselt. Ég var ekki með neitt plan B, klukkan að ganga sex, svo ég keypti einhverjar súpuleifar og brunaði svo á Grænan kost. Það er svo sem alltaf ágætt en ekki beinlínis dekur. Svo það verður eiginlega að halda annan í Bónda fljótlega þegar hugmyndaflugið verður eitthvað aðeins öflugra hjá mér.
Birta á Facebook
Ég er byrjuð í frönskunni aftur og þetta nú eiginlega bara “un scandal”. Við erum 11 í hópnum og þar af er ein kínversk kvinna. Sú talar bara ensku (og kínversku auðvitað), svo aumingjans kennarinn verður að þýða allt ofan í hana og einhvern veginn fara kennslustundirnar því mest fram á ensku, eitthvað á frönsku og smá á íslensku. The book is on the table…búin að læra það sem sagt. Þetta er mikil synd því Bergrós kennari er mjög skemmtileg en það er ansi þvingandi fyrir hana að þurfa að nota ensku líka. Hún var annars að fræða okkur dálítið um menningarlegan mismun, við vorum að rifja upp hvernig maður spyr fólk hvað það gerir o.s.frv., og hún sagði að ef við lentum í frönsku kokteilboði þá þætti nú frekar dónalegt að vera að spyrja fólk spjörunum úr, hvað það gerði, hvort það væri gift og ætti börn og allt þetta, eins og við Íslendingar gerum alveg út og suður. Þá sagði einmitt sú kínverska, en hún á tvö börn, að þegar hún kom til Íslands var einhver sem spurði hana: “Áttu bæði börnin með sama manninum?”
Og meira af menntun. Ég sendi hugvísindadeild HÍ kurteist bréf og spurði hvort ég gæti tekið upp þráðinn þar sem frá var horfið í þýðingafræðinni. Svarið var að sækja bara um í mars/apríl og athuga síðan hvað ég fæ metið. Ef les professeures taka vel í þetta og ég fæ allt metið, þá er planið að klára það sem ég átti eftir næsta haust/vor. Þá verð ég meistari í þýðingafræðum og get þýtt á meistaralegan hátt. Nú þýði ég bara eins og hver annar skussi.
Birta á Facebook
Þá er allt að færast í fastar skorður hér á heimilinu. Grétar byrjaður í skólanum og stundataflan er ívið manneskjulegri þessa önnina, sýnist mér. Það munar líka heilmiklu að geta brunað þetta á hjóli í stað þess að fljóta í þungum farvegi bíla upp á Höfða (og tilbaka), því nú er búið að byggja eitt stykki skóla í miðri útivistarparadísinni við Nauthólsvík. Við vöknum eld-eldsnemma á morgnana (miðað við það sem var) og Grétar fer með Hildigunni á Ós þar sem hún borðar morgunmat. Matthildur er búin að fá morgunmatinn sinn svona hálf-níu þannig að um níuleytið er dagskráin tæmd og ég veit ekki hvað við mæðgur eigum af okkur að gera fram til svona fjögur…Eða þannig, nóg er af heimilisstússi og það þarf að kubba, róta í skúffum (Matthildur) og raða ofan í þær aftur (ég), kaupa brauði og mjólk og svona. Í dag eigum við Mattí líka stefnumót á kaffihúsi og hitinn er kominn upp í 8 stig þannig að það stefnir í stuð og góðan göngutúr.
Birta á Facebook
